Nationaal park De Loonse en Drunense Duinen
Ongeveer een derde van de Loonse en Drunense duinen bestaat uit open zand. Bij harde wind stuift het er behoorlijk, waarbij zich soms nieuwe zandheuveltjes vormen, terwijl ergens anders een dalletje uitstuift. Rond dit alsmaar bewegende zand liggen uitgestrekte bossen die vanaf de 19e eeuw zijn aangeplant om de destijds grote dreiging van de zandverstuivingen te beteugelen. Het landgoed Plantloon aan de noord-west zijde heeft een heel ander karakter met lange lanen en een afwisseling van weilanden, houtwallen en bosschages. De Brand is een uitermate nat gebied. Het is een van de laatste resten Brabants broeklandschap met kenmerkende vochtige graslanden en moeras.

De basis van de Loonse en Drunense duinen is in de ijstijd gelegd. Poolwinden hebben hier toen een dik zandpakket afgezet. Dit dekzand damde zelfs hele beekstelsels af (de reden dat de Brand nu zo nat is).Na de ijstijd is de zandrug een tijdlang met oerbossen bedekt geweest. Maar toen de mensen het bos vanaf de 14e eeuw gingen gebruiken om hout te hakken en vee te hoeden kwam het zand spoedig weer bloot. Er ontstond een grote vlakte met open stuifzand, die vanwege de steeds terugkerende zandstormen zo goed als onbruikbaar was. Pas vanaf de 19e eeuw kon men het ziedende zand beteugelen met grootscheepse bosaanplanten. voor meer informatie: de Loonse en Drunense Duinen of natuurlijk brabant.